عنوان کوتاه

عنوان اصلی

بررسی نظام ملی ثبت دیالیز در کشور های منتخب و ارائه راهکار مناسب برای ایران

  

مقدمه: در هزاره جدید مردم با چالش های جدی در مراقبت بهداشتی از جمله روند رو به رشد بیماری های غیر واگیر مواجه هستند. بر اساس گزارش سازمان جهاني بهداشت در ايران، بيماري هاي مزمن علت 70 درصد از مرگ و ميرها را به خود اختصاص مي دهد. بیماری های کلیوی و در رأس آن مرحله نهایی بیماری مزمن کلیه که منجر به دیالیز و پیوند کلیه می گردد یکی از علل مرگ و میر در کشور های در حال توسعه می باشد.در کشور ما نیز به دلیل افزایش روز افزون بیماران دیالیزی و مرگ و میر حاصل از بیماری مرحله نهایی کلیه و به منظور کاهش بار این بیماری و مدیریت بهتر اطلاعات بیماران دیالیزی، وجود استراتژی هایی از جمله طراحی و اجرای نظام ثبت ضروری است. نظام های ثبت، نظام هایی هستند که به منظور جمع آوری و تحلیل داده های یک بیماری خاص و در دسترس قرار دادن اطلاعات مربوط به آن بیماری برای کاربران طراحی و اجرا می شوند. از آنجا که نظام ملی ثبت دیالیز در کشور ما وجود ندارد این پژوهش درصدد است پس از بررسی این نظام در کشور های منتخب، راهکاری برای ایجاد آن در ایران ارائه نماید.

روش بررسی: این پژوهش یک مطالعه توصیفی- تطبیقی بوده که کاربردی می باشد. جامعه پژوهش این مطالعه نظام ملی ثبت دیالیز کشور های آمریکا، مالزی، استرالیا و نیوزیلند می باشد. روش گردآوری داده ها شامل، مطالعه مقالات، مجلات، وب سایت ها و سایر مستندات مکتوب و برقراری ارتباط با مرکز ثبت داده ها در این کشور ها بوده است. برای تحلیل و مقایسه یافته های حاصل، از جداول تطبیقی استفاده شده است و در نهایت بر اساس یافته های موجود راهکاری برای ایجاد نظام ملی ثبت دیالیز در ایران ارائه شده است.

  

یافته ها: در همه کشور های مورد مطالعه یک نظام ملی ثبت برای دیالیز وجود داشت با این تفاوت که کشور های استرالیا و نیوزیلند به طور مشترک از یک نظام ثبت برای بیماران دیالیزی خود استفاده می کنند. تمامی مراحل ثبت شامل: جمع آوری، تحلیل داده ها و توزیع اطلاعات در همه آنها انجام می گرفت. همچنین این کشور ها از عناصر داده ای یکسانی در ثبت دیالیز استفاده می کنند.

بحث و نتیجه گیری: در بین کشور های مورد مطالعه آمریکا، استرالیا و نیوزیلند فرآیند گردآوری و ارسال اطلاعات به مرکز ملی ثبت هم به صورت کاغذی و هم به صورت الکترونیکی انجام می شود در صورتی که در مالزی تماماً به صورت کاغذی انجام می گیرد. به طور کلی با توجه به افزایش بیماران دیالیزی در سال های اخیر در ایران، طراحی و اجرای نظام ملی ثبت دیالیز در کشور به منظور مدیریت بهتر بیماری ضروری به نظر می رسد. پیاده سازی چنین نظامی اگر چه دارای هزینه اولیه زیادی است، اما از آنجا که باعث کاهش بار کلان بیماری مرحله نهایی کلیوی و دیالیز می شود در طولانی مدت می تواند دارای هزینه- اثر بخشی بسیار بالایی باشد.